Në takim është folur edhe për marrëdhëniet bilaterale ndërmjet dy shteteve, ku është theksuar vullneti i dyanshëm për ngritjen e marrëdhënieve në shumë fusha e veçanërisht atë ekonomike.
Ambasadorja Huhtamäki, ka mbështetur në përvojën dhe raportet që ka krijuar Ministri Pacolli, pret që të ketë përmirësim të subjektivitetit ndërkombëtar të Kosovës në arenën ndërkombëtare. Ajo po ashtu ka rikonfirmuar mbështetjen e Finlandës për anëtarësimin e Kosovës në organizata ndërkombëtare.
Pacolli ka paraqitur objektivat qeverisëse në politikën e jashtme, duke shprehur përkushtimin e Qeverisë për plotësimin e kritereve të kërkuara për liberalizimin sa më të shpejtë të vizave për qytetarët e Kosovës.
Në ditët e para pas pranimit të detyrës zyrtare kam pritur në takime të ndara të kortezisë ambasadorët e shteteve të huaja të akredituara në Kosovë.
Në takimet me ta kam shprehur përkushtimin dhe angazhimin e fuqishëm të Qeverisë së re për rritjen e dinamikës në politikën e jashtme nëpërmjet udhëheqjes së një diplomacie proaktive.
Kurse në takim me ambasadorin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës në Kosovë, Greg Delawie, diskutuam pozicionin aktual dhe prioritetet e politikës së jashtme të Kosovës.
Ndër të tjera kërkova edhe bashkëpunim të ngushtë me përfaqësuesit e SHBA-së për konsolidimin e shtetësisë së Kosovës.
Mbështetja e SHBA-së në proceset e shtetndërtimit, është e rëndësisë së madhe që Kosova të shënojë sukses.
Kryeministri i Republikës së Kosovës, Ramush Haradinaj, i shoqëruar nga zëvendëskryeministri i parë, Behgjet Pacolli, ministri i Shëndetësisë, Uran Ismaili, ka vizituar në orët e mbrëmjes Qendrën Klinike Universitare të Kosovës, përkatësisht Repartin e Emergjencës.
Gjatë kësaj vizite kryeministri Haradinaj u prit nga drejtori i Përgjithshëm i Shërbimit Spitalor dhe Klinik Universitar të Kosovës, Curr Gjocaj dhe nga drejtori i Klinikës Emergjente, Basri Lenjani.
Me këtë rast kryeministri Haradinaj tha se qëllimi i kësaj vizite është të shohë nga afër kushtet në të cilat gjendet QKUK-ja, si dhe për të shprehur përkrahjen e plotë për shëndetësinë kosovare.
“Falënderoj personelin mjekësor në të gjitha nivelet për një punë vërtet heroike dhe që gjithë kohën jeni në presion dhe në vështirësi. Së dyti u them se nuk do t’ju lëmë vetëm, pra dua të jem me ju që ta përmirësojmë gjendjen në shëndetësi”, tha kryeministri Haradinaj.
Curr Gjocaj, drejtor i Përgjithshëm i Shërbimit Spitalor Klinik Universitar të Kosovës, tha se me kryeministrin Haradinaj në krye shëndetësia do të jetë prioritet.
“Për hir të së vërtetës deri më tani kemi marrë mbështetje kryesisht me fjalë, por shpresojmë se vërtet shëndetësia do të jetë prioritet i qeverisjes tuaj. Besojmë se do t’ia dalim në krye që të ofrojmë më të mirën e mundshme për pacientët tanë”, tha drejtori Gjocaj.
Ministri i Shëndetësisë, Uran Ismaili, tha se kjo vizitë tregon përkushtimin e madh të Qeverisë së Kosovës për përmirësimin e gjendjes në sektorin e shëndetësisë, si mbështetje institucionale direkt për punëtorët shëndetësor.
“Do të ketë investime nga Qeveria e Republikës së Kosovës, por në anën tjetër do kërkojmë dhe përmirësime të shërbimeve, në mënyrë që të ketë cilësi sa më të madhe”, tha ministri Ismaili.
Kryeministri i Republikës së Kosovës Ramush Haradinaj i shoqëruar nga zëvendëskryeministri Behgjet Pacolli, sonte në Sheshin “Skënderbeu” në kryeqytet kanë ndezur qirinj në përkujtim të viktimave të sulmit të 11 shtatorit 2001, në Qendrën Botërore Tregtare në New York.
“Duke qenë thellësisht falënderues për atë çfarë Qeveria e ShBA-së dhe populli bujarë amerikan ka bërë për lirinë e Kosovës, pavarësinë dhe shtendërtimin, populli i Kosovës dhe Qeveria e tij, do të mbështesë gjithnjë dhe pa hezitim SHBA-në, në luftën kundër terrorizmit global dhe do të qëndrojë paluhatshëm përkrah popullit amerikan në ditë të vështira, por edhe në gëzime e festa”, ka thënë kryeministri Haradinaj me këtë rast.
Nëse ka diçka që nuk e dimë e mësojmë, nëse ka diçka të vështirë e sfidojmë, sinqeriteti besimi dhe vlerat tek njerëzit janë shumë me rëndësi. Shpresoj shumë se secili që punon bashkë me mu, ai do të jetë në gjendje që në fund të ditës të llogarit se ku e ka shpenzuar kohën. Ne do të kultivojmë kualitet.
Nuk do t’ju zhgënjej as ju si paraardhës as bashkëpunëtorët.
Prishtinë, 11 shtator 2017 – Pranimi i detyrës zyrtare në objektin e MPJ-së.
Udhëtim i radhës dhe i zakonshëm për mua në Kazakistan – por një ftesë për të takuar dy nga figurat më të rëndësishme të vendit kazak ishte entuziaste për kryeministrin shqiptar Edi Rama.
E përcolla me shumë entuziazëm ftesën e Presidentit Nursultan Nazarbayev, për vizitë dy ditore te kryeministri i Republikës së Shqipërisë. E pranoi me knaqësi.
Unë organizova udhëtimin me ajroplanin tim, ku në këtë vizitë, Kryeministri Rama shoqërohej edhe nga zëvendëskryeministri Niko Peleshi.
Sa herë që avioni zbret në aeroportin e Astanas, fryma ime mbushet me një frymë tjetër – një mahnitje për pamjen që më rrethon. Kjo ka një arsye të fort se 70% e qytetit është ndërtuar nga kompania ime “MABETEX” por me puntorë të gjithë shqiptar.
Garda ceremoniale e ushtrisë kazake ishte rreshtuar për të pritur kryeministrin Rama.
Kazakistani ka 89 qytete duke përfshirë kryeqytetin e tij, Astana, një qytet i ri me një popullsi prej 1.2 milionë banorësh.
Rrugën që po e bënim nga aeroporti deri në pallatin presidencial ishte e pa imagjinushme për kryeministrin Edi Rama dhe zëvendëskryeministri Peleshi, për ndërtimin e këtij qyteti nga puntorë shqiptarë.
Astana është një qytet që vërtetë e përshkruan modernitetin dhe synimet progresive të një vendi të përpjekur. Ndërtesat futuriste, ngjyrat e ndritshme dhe linjat e pastërta të qytetit të mbajnë të mahnitur nëpër çdo hap.
Të mahnitur ishin të dy me atë se çfarë po shihnin nga ulëset e automjetit zyrtarë.
Pritja protokolare e kryeministrit të Republikës së Shqipërisë, Edi Rama, nga presidenti i Kazakistanit, Nursultan NNazarbayev.Para objektit presidencial të Kazakistanit, ku pritja protokollare ishte organizuar në mënyrë të përsosur nga presidenti Nursultan Nazarbayev. Edhe kjo ndërtesë është ngritur nga kompania Mabetex dhe duartë e puntorëve shqiptar. Një qytet në stepat – Astana u bë kryeqyteti i Kazakistanit në vitin 1997. Pjesa më e madhe e arkitekturës së tij moderne është mahnitëse në shkallën dhe dizajnin e saj, veçanërisht në kontrast me stepat e gjera dhe të hapura që e rrethojnë atë.
Takimi me Presidentin Nursultan Nazarbayev, ishte frytëdhënës. Kryeministri Rama dhe Presidenti kazak diskutuan për bashkëpunimin ekonomik mes dy vendeve.
Presidenti Nazarbayev e uroi Kryeministrin Rama për fitoren e zgjedhjeve dhe theksoi se me qeverinë e re shqiptare ofrohet një mundësi e re për të forcuar bashkëpunimin mes dy vendeve.
Edhe pse takimi ishte zyrtarisht mes dy shteteve Kazakistan – Shqipëri, unë isha pjesë e takimit si zëvendëskryeministër i Kosovës. Edhe një dëshmi se kombi shqiptar është një dhe kjo po njihet botërisht nga vende demokratike si Kazakistani.
Kryeministri i Republikës së Shqipërisë, Edi Rama duke shtrënguar duart me presidentit e Kazakistanit, Nurslutan Nazarbayev.
Ti kthehemi asaj që u fol në takim, ku Kryeministri Rama e njohu Presidentin e Kazakistanit me reformat e ndërmarra nga qeveria shqiptare, sidomos në fushën e ekonomisë dhe turizmit.
Kryeministri Rama tha se kanë gatishmërinë e qeverisë për të mirëpritur investitorë të Kazakistanit, sidomos në fushën e turizmit, infrastrukturës dhe transportit, naftës e gazit, ku Kazakistani është një ndër prodhuesit më të mëdhenj në botë.
Takimi bilateral mes dy delegacioneve. U diskutua në takim edhe marrëveshja e gjerë transporti midis dy vendeve. Kazakistani kërkon rikthimin e primatit të Rrugës së vjetër të mëndafshit që lidh Azinë me Europën dhe ka projekte për këtë korridor të rëndësishëm botëror që kalon gjithqysh nga Ballkani Jugperëndimor, gjegjësisht Shqipëria dhe Kosova.
Në takim u bisedua edhe për rëndësinë e harmonisë fetare që ekziston në Shqipëri dhe nevojën për ta promovuar këtë frymë bashkëjetese në të gjithë rajonin e Ballkanit.
Presidenti Nazarbayev është tregonjësi i historisë së Kazakistanit, një figurë ikonike që ka udhëhequr vendin me vizion dhe zgjuarsi për dekada të tëra.
Ai është një burrë me një udhëheqje të fuqishme, por gjithashtu shfaq gjithnjë vëmendje të jashtëzakonshme për miqtë dhe udhëtarët që vizitonin vendin. Shprehja e tij e butësisë dhe vullneti për të dëgjuar na lejoi të ndiheshim të mirëpritur dhe të kujdesur në të njëjtën kohë.
Madje, i dha një mesazh kryeministrit Rama se; “Ju shqiptarët duhet ta përdorni figurën e jashtëzakonshme të Skënderbeut në imazhin tuaj kombëtar”.
Kryeministri shqiptar duke shijuar ambientet e presidences kazake e cila u ngrit nga duart e shqiptarëve. Momete krenarie dhe mburrje.
U diskutua në takim edhe marrëveshja e gjerë transporti midis dy vendeve. Kazakistani kërkon rikthimin e primatit të Rrugës së vjetër të mëndafshit që lidh Azinë me Europën dhe ka projekte për këtë korridor të rëndësishëm botëror që kalon gjithqysh nga Ballkani Jugperëndimor, gjegjësisht Shqipëria dhe Kosova.
Hekurudha që lidh rrjetin europian dhe Azinë duke kaluar nga Kosova, do të përfundojë në portin e Shëngjinit në Shqipëri. Ky projekt i jashtëzakonshëm me rëndësi strategjike, veçanërisht për Kosovën do të shqyrtohet për t’u investuar nga Kazakistani dhe ne po lobojmë për ta realizuar këtë.
U ndjeva krenar për performancën brilante të kryeministrit të Shqipërisë në këtë vizitë që hap perspektiva të reja investimesh, etj.
Ky projekt është thelbësor për Unionin Ekonomik me Shqipërinë, një ide e kahershme imja. Bashkëpunimi në fushën e transporteve, në atë të turizmit, në kërkimin e naftës, në miniera, u diskutua dhe në takimin me kryeministrin e vendit.
U ndjeva krenar për performancën brilante të kryeministrit të Shqipërisë në këtë vizitë që hap perspektiva të reja investimesh, etj.
Shumë shpejt Presidenti Nazarbajev do të vizitojë Shqipërinë së bashku me një grup investitorësh kazakë. Investimet kazake po kërkojnë hapësira të reja në Bashkimin Europian, në vendet tona dhe vëllimi i tyre në botë sot arrin në 26 miliardë dollarë.
Shqipëria, kombi shqiptar kanë burime të mëdha natyrore dhe njerëzore, por kanë nevojë urgjente për investime. Shqipëri më e fortë me shumë investime të huaja, do të thotë një komb më i fortë.
Momemte para takimit me kryeministrin e Kazakistanit, Karim Massimov. Takimi i kryeministrit shqiptar Edi Rama me homologun e tij kazak, Kryeministrin Karim Massimov.
Pasi u kujdesëm për aspektet zyrtare të takimit me Presidentin, u pritem edhe nga Kryeministri Karim Massimov. Ai ishte një person me një qasje të thellë në politikën vendase dhe botërore, duke sjellë një perspektivë të pasur dhe një angazhim të plotë për zhvillimin e vendit.
Në bisedat tona, tregonte se sa i përkushtuar ishte për të siguruar që Kazakistani të vazhdonte të ecë përpara në rrugën e përparimit dhe zhvillimit të qëndrueshëm.
Pas takimit kokë më kokë mes dy homologëve, u zhvillua takimi i dy delegacioneve, ku edhe në këtë takim zuri vend projekti i madhë hekurudhor modern, që do të mundësonte lidhjen mes porteve shqiptare dhe rrjetit hekurudhor evropian dhe aziatik.
Takimi bilateral mes dy delegacioneve.
Kryeministri kazak, Massimov, e theksoi nevojën për të nënshkruar sa më shpejtë dy marrëveshje kryesore, në fushën e nxitjes së tregtisë dhe shmangies së taksimit të dyfishtë mes dy vendeve.
Investitorët kazakë janë sot ndër më të fuqishmit në Evropë, me një vëllim investimesh prej 26 miliardë dollarësh. Në fund të takimit u firmos edhe një marrëveshje dypalëshe mirëkuptimi për thellimin e bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve.
Në fund të takimit u firmos edhe një marrëveshje dypalëshe mirëkuptimi për thellimin e bashkëpunimit ndërmjet dy vendeve.
Përtej takimeve zyrtare, kujtimet e Astanas dhe njerëzve të saj na bënë të ndjeheshim si në shtëpi.
Vizita në Kazakistan ku kryeministri shqiptar Edi Rama pati nderimet më të larta protokollare dhe flamuri shqiptar u valëvit kudo, pati disa momente interesante.
Vizita në Kazakistan ku kryeministri shqiptar Edi Rama pati nderimet më të larta protokollare dhe flamuri shqiptar u valëvit kudo, pati disa momente interesante.
Përshembull në Teatrin e Operas dhe Baletit ku 70% e punimeve në teatrin më të bukur në botë janë kryer nga shqiptarë. Punëtorë të Mabetex-it nga gjithë viset e Shqipërisë etnike i thanë kryeministrit Edi Rama se ndihen krenarë që janë shqiptarë dhe se do donin që këto vepra të ngriheshin dhe në kryeqytetet tona.
Sipërfaqja e përgjithshme e teatrit është 15.467 m². Auditori ka 783 vende (tezgat për 609 vende, niveli i dytë i ballkonit për 104 vende, niveli i tretë i ballkonit për 70 vende). Foto of the Day tha kryeministri me këtë pamje të Pallatit dhe Operas në Astana, pasi pa nga afër objektin e ndërtuar nga Mabetex dhe duart e puntorëve shqiptar.
Punimet e Teatrit “Astana Balet” përfunduan në vitin 2012 me iniciativën e Presidentit të Parë të Republikës së Kazakistanit, Nursultan Nazarbayev.
Sipërfaqja e përgjithshme e teatrit është 15.467 m². Auditori ka 783 vende (tezgat për 609 vende, niveli i dytë i ballkonit për 104 vende, niveli i tretë i ballkonit për 70 vende). Sipërfaqja e skenës, e cila plotëson të gjitha standardet moderne të organizimit të hapësirës teatrore është 536 m².
Kompleksi i skenës së bashku me proskeniumin, prapaskenën dhe skenat anësore është më shumë se 1000 m². Gropa e orkestrës është projektuar për 50-60 muzikantë.
Një shkrepje selfie nga telefoni i kryeministrit shqiptar Edi Rama, kujtim nga vizita e paharruar në Kazakistan. Selfie nga këndi tjetër të cilën e postoi kryeministri Rama në rrjetin e tij Instagram, si kujtim nga vizita në pallatin e Operas dhe Baletit në Astana.
Për transformimin e skenës janë përdorur teknologjitë më të fundit të mekanikës së lëvizshme dhe ngritjes-ulëse. Kompleksi i ndriçimit përfshin pajisje dhe sisteme tradicionale teatrale, si dhe zhvillimet më të fundit inovative në këtë fushë.
Rreth 800 pajisje ndriçimi lejojnë sigurimin e cilësisë së lartë të ndriçimit artistik.
Mundësitë e skenës së Teatrit “Astana Balet” hapin hapësirë për mishërimin e ideve më të guximshme dhe origjinale për producentët dhe skenografët.
Teatri ka 2 salla provash, zona e tyre korrespondon me hapësirën e skenës, e cila është shumë e përshtatshme në procesin e krijimit të shfaqjeve të reja.
Vizituam dhe një spital të madh modern ndërtuar nga Mabetex.Fotografi e përbashkët e një pjese të kpmpanisë Mabetex, vëllau im Afrimi, kryeministri Rama, vëllau im Ismeti dhe shqiptar të tjerë në pozita kyqe në Astana.
Sot Kuvendi i Kosovës pritet të miratojë themelimin e një Gjykate speciale që ngrihet mbi bazën e pretendimeve të një raporti të Këshillit të Europës dhe gjetjeve të prokurorit amerikan Uilliamson.
Kjo nuk është një ngjarje e zakonshme që ndodh çdo ditë. Ajo nuk është produkt i politikës sonë ditore. Për këtë vendim janë investuar nivelet më të larta të Bashkimit Europian, të SHBA-ve, pra miqve tanë ndërkombëtarë. Ky vendim me pasojat që do të prodhojë, është një ngjarje me rëndësi ndërkombëtare. Ky vendim nuk është thjesht ngjarje me rëndësi kosovare, pra brenda kufijve tanë. Si e tillë, kjo ngjarje nuk mund të shihet si ngjarjet e përditshmërisë sonë, së fshatit tonë, të katundit tonë, të komunës sonë.
Rreth kësaj ngjarjeje, ashtu si dhe shumë të tjerave kur kemi përfshirje ndërkombëtare, në politikën kosovare ka tre qasje kryesore. Njera që vazhdon t’i shohë si ngjarje me rëndësi vendore. Kjo është qasje miope. Një qasje tjetër i kundërvihet ndërkombëtarëve, gjegjësisht aleatëve tanë duke përjashtuar çdo veprim apo përfshirje të tyre në jetën tonë politike dhe institucionale. Kjo qasje është irrealiste dhe mosmirënjohëse. AKR-ja ka një qasje tjetër : përfshirëse, pajtuese të interesave tona me ato të miqve tanë ndërkombëtarë.
Mjerisht qasja miope, irrealiste, mosmirënjohëse ka dominuar shpesh politikën kosovare në raport me ngjarje që kanë rëndësi ndërkombëtare. Ne kemi parë në mënyrë miope ose irrealiste dhe raportin famëkeq të Dik Martit kur u prezentua në Këshillin e Europës. Përballë atyre që e panë me këtë qasje të ngushtë, ne si AKR-, unë personalisht e pamë ndryshe. E pashë si ngjarje me pasoja të rënda ndërkombëtare dhe kërkova reagim të fortë kombëtar. Kërkova tryezë mbarëkombëtare partish të udhëhequr nga kryeministri i Shqipërisë, Sali Berisha, tryezë që të formulonte qëndrim unik ndaj akuzave që prekin jo thjesht Kosovën, Shqipërinë, por dhe Perëndimin, aleatët tanë. Kërkova që Shqipëria, shqiptarët të harmonizonin qëndrimin tonë me atë të perëndimit duke ia bërë të qartë unitetin e pozicionit tonë kombëtar. Nuk mora përgjigje. Kërkova prej të përmendurve në raport, drejtues qeveritarë ose jo, që të më jepnin mandat për të ndjekur penalisht në Zvicër për shpifje autorin dhe frymëzuesen e raportit, gjegjësisht Dik Marti dhe Karla Del Ponte. Nuk ma dhanë një prokurë dhe kështu mbeta në nivelin e denoncimeve në mediat ndërkombëtare.
Gjatë 15 vjetëve të lirisë sonë ne nuk jemi marrë seriozisht me dokumentimin ndërkombëtar të krimeve të kryera ndaj nesh, ndaj jetës së 12 mijë qytetarëve të vrarë, dhunimeve të grave, shkatërrimit të xhamive, dhe objekteve tona të kultit, shkatërrimit të shtëpive, dhe ekonomisë sonë, zhdukjes së mijëra qytetarëve. Ne jemi mjaftuar me konferenca vendore, me akademira solemne, me ndeja pa kurrfarë jehone ndërkombëtare. Serbia nuk ka bërë kështu, ajo nuk ka ndenjur duarkryq. Ajo është përpjekur ta rëndojë peshoren e drejtësisë nga ana e kriminelit.
Ashtu si në një lojë sportive, nëse ti nuk sulmon atëherë të sulmon tjetri, dhe do të duhet të mbrohesh. Kështu kemi mbërritur në ditën kur Kuvendi do të marrë vendimin për themelimin e kësaj gjykate speciale. Nëse atëherë dhe sot do të mendonim ndërkombëtarisht, do të kishim vizion, me gjasë nuk do arrinim në ditën e sotme.
Prej ditës së sotme
Kuvendi do duhet të vendosë sot thuajse symbyllur rreth një vendimi kaq të rëndësishëm që siç e thashë më sipër ka karakter ndërkombëtar. Deputetët nuk dinë kurgjë rreth tekstit që do t’i nënshtrohet për vendim, deri para pak orësh. Ata nuk kanë mundësi të bëjnë kurrfarë debati ose amendimi në tekstin që do votohet. Është krejt e qartë se për shkak të mosanëtarësimit të Kosovës në OKB, ne s’mund të nënshkruajmë një marrëveshje ndërkombëtare me BE-në, që do të parashikonte themelimin e kësaj gjykate. Për shkak se s’jemi anëtarë të OKB-së, me gjasë gjykimi i këtyre krimeve të pretenduara s’mund të ndodhë as nga Gjykata Ndërkombëtare Penale e krijuar mbi bazën e Statutit të Romës të 1998-ës. Por në këtë « dhurim të sovranitetit » për Bashkimin Europian, në kuadër dhe të raportit që ne kemi me EULEX-in, nuk ka kurrfarë diçkaje të jashtëzakonshme. Sipas Statutit të Romës, GJNP e cila ka hyrë në fuqi tashmë, mund të hetojë dhe të gjykojë për krime lufte qytetarë të zakonshëm, por edhe burra shteti që s’kanë imunitet përballë saj, nëse një vend anëtar nuk don apo nuk ka mundësi ta bëjë këtë. Pra kjo që po ndodh në Kosovë nuk është një dhurim i paprecedent sovraniteti. Ne thjesht për shkak se nuk jemi anëtarë të OKB-së, jemi të detyruar të zgjedhim forma të tilla të veçanta funksionimi të një gjykate. Ne do duhet të bashkëpunojmë me faktorin ndërkombëtar i cili përballë Serbisë, përballë shteteve të tjera aleatë të saj, duhet të tregojë paanësi. Pas mbylljes së kësaj gjykate ne do të kemi të drejtë të mbajmë kokën lart për sjelljen tonë gjatë luftës së Kosovës. Pranimi i kësaj Gjykate në kuadër të zgjatjes së mandatit të EULEX-it, është dhe njëlloj parakushti që Kosova të pranohet si shtet dhe prej anëtarëve të tjerë të BE-së që nuk na kanë njohur. Do kryenim një hap që na e detyrojnë dhe për shkak të anëtarësimit tonë në BE.
Pasi shpjegova qasjen tonë si AKR, që është qasje inkluzive, pajtuese me perëndimorët, megjithatë ka vend për ndonjë kritikë për ndërkombëtarët, por dhe për ata që ne emër të shtetit të Kosovës kanë negociuar për këtë institucion të ri.
Mungesa e transparencës në lidhje me ligjin apo korrespondencën për themelimin e kësaj Gjykate, është shumë e dëmshme. Ajo është fyese për integritetin e deputetëve, për ndërgjegjen tonë shoqërore dhe politike. Ajo është fyese për mendimin profesional shkencor të juristëve dhe profesorëve tanë. Ky është një gabim që përsëritet shpesh, ashtu siç është bërë më së fundi me përmbajtjen e negociatave me Serbinë. Mungesa e transparencës prodhon më shumë mitologji antieuropiane dhe antiperëndimore, më shumë qasje provinciale në mes të politikës dhe shoqërisë sonë. Do të krijojë më shumë fabula, përralla dhe legjenda tipike në një vend ballkanik si tonin. Do të krijohet më shumë hapësirë për qasjen e dytë, atë kundërshtuese ndaj bashkëpunimit me ndërkombëtarët.
Në një situatë si kjo, kur deputetët s’dinë asgjë për përmbajtjen e këtij ligji, objektin e gjykatës, statutin e saj, garancitë, etj, na lind e drejta që rreth saj të ndërmarrim gjithë veprimet e duhura për të verifikuar përputhjen e ligjit me Kushtetutën. Në emër të qasjes pajtuese, bashkëpunuese me ndërkombëtarët, ne do ta votojmë ligjin. Por ne do të kujdesemi deri në fund, për kushtetutshmërinë dhe transparencën e proceseve të tilla që s’janë as të parët, dhe s’do jenë as të fundit.
AKR si dhe më parë do të tregojë se i parasheh ngjarjet. AKR e di se votimi i sotëm, se Gjykata nuk na ka rënë nga qielli. AKR do ta tregojë se është gjithmonë për bashkëpunim me aleatët tanë perëndimorë. Por AKR do të tregojë si gjithmonë se ky bashkëpunim duhet të jetë dinjitoz dhe jo me symbyllur. Vetëm kështu do të jetë më i fortë dhe kurrë nuk do të errësohet nga askush.
Gjatë punimeve të Forumit Ekonomik Shqipëri-Kosovë të mbajtur në Tiranë, theksova se bashkimi kombëtar nis nga ai ekonomik, ndaj dhe ne duhet të ndërtojmë tregun e madh Shqipëri-Kosovë.
Shpreha edhe kritika në lidhje me mënyrën sesi janë trajtuar minierat, ku theksova se gjithçka është bërë në mungesë të një plani. “Industria dhe energjia janë sektorë me rëndësi, por është bërë padrejtësi me veprimtaritë ekonomike”
Nga pozita e zv. Kryeministrit vura theksin në ndërtimin e hekurudhës mes Shqipërisë dhe Kosovës, sikundër ftova operatorët ekonomikë për krijimin e kompanive ajrore të trevave shqiptare, duke i realizuar fluturimet nga dy vendet tona drejt destinacioneve të tjera.
Unë kam të njëjtën ide, se ne duhet të integrohemi në BE me dinjitet dhe jo si shërbyes. Për këtë arsye ne duhet të integrohemi më së pari brenda familjes sonë, me vëllezërit tanë dhe pastaj të shkojmë në BE.
Fjalimi në Forumin Ekonomik Shqipëri-Kosovë, Tiranë, 29 prill 2014
Unë jam shumë falënderues që procesi që kam konceptuar menjëherë pas fitores së lirisë, po ecën para dhe kjo konferencë është pjesë e këtij procesi të madh. I falënderoj organizatorët e Konfindustrias. E falënderoj në mënyrë të veçantë kryeministrin e Shqipërisë Edi Rama i cili, shumë prej këtyre ideve të Unionit Ekonomik Kombëtar, i futi në programin e partisë së tij, të qeverisë së tij dhe tani po i jetëson me shpejtësi dhe konkretësi.
Pse ne duhet të punojmë për këtë Union ekonomik, për Bashkimin Kombëtar që nis nga ekonomia? Jo thjesht pse ne e kemi bashkimin kombëtar, ëndrrën tonë. Por pse Bashkimi ekonomik është rruga kryesore që ne të zhvillohemi ekonomikisht me shpejtësi të madhe dhe të rrisim mirëqenien e qytetarit. Vetëm kur ta rrisim këtë mirëqenie, do ta rrisim vetëdijen e tij demokratike.
Gjatë kësaj periudhe të pluralizmit në zhvillimin tonë ekonomik janë bërë shumë gabime. Janë bërë privatizime të pamenduara që kanë dëmtuar ekonominë, kanë pakësuar paranë apo likuiditetin në treg, dhe kanë shtuar papunësinë. Ka ndikuar në rastin e Kosovës, i ashtuquajturi Agjencion i Privatizimit, cili e ka shtuar varfërinë.
Zëvendëskryeministri i Kosovës Behgjet Pacolli gjatë intervistës në televisionin Ora News, foli për punimet e Forumit Ekonomik Shqipëri-Kosovë të mbajtur në Tiranë theksoi se tregu i përbashkët do të rrisë mundësitë e zhvillimit ekonomik midis dy vendeve.
Janë bërë shumë gabime në fushën e minierave. Ne ja kemi arritur ta ndalim veprimin e gabuar të këtij Agjencioni në Trepçë, duke ia shkëputur duarve të saj. Ne kemi ndarë asetet thelbësore nga jothelbësore dhe kemi një projekt për zhvillimin e saj disavjeçar.
Jetojmë në vështirësi energjitike. Pse duhet të kemi këto vështirësi? Pse nuk kemi patur atë që dy ministrat tanë e kanë nisur ta jetësojnë- hapësirën energjitike të përbashkët, linjën e interkonieksionit. Ne duhet të mendojmë dhe për gjenerimin, dmth për njësitë gjeneruese të përbashkëta të energjisë.
Kemi bërë gabim që kemi hyrë në CEFTA. S’jam kundër integrimit tonë ndërkombëtar, por në CEFTA mund të hysh nëse ti ke një bilanc të barabartë importi me atë të eksportit. Ndërsa ne, qoftë Shqipëria, qoftë Kosova importojmë afro 90% ndërsa eksportojmë vetëm 10%. Po ju marr një shembull. Një shishe uji e prodhuar në Prokuplje të Serbisë, ku unë njoh pagat, tregun e punës, etj, vjen në Prishtinë, pa llogaritur subvencionet shtetërore, 20-25% më e lirë se uji që prodhohet tek ne. Atëherë çfarë kemi fituar prej këtij aderimi? Jemi dëmtuar.
Unë kam të njëjtën ide, se ne duhet të integrohemi në BE me dinjitet dhe jo si shërbyes. Për këtë arsye ne duhet të integrohemi më së pari brenda familjes sonë, me vëllezërit tanë dhe pastaj të shkojmë në BE.
Për këtë arsye me eksperiencën time unë ende pa u përfshirë në politikë, kam hedhur disa hapa kah integrimi ekonomik kombëtar. S’kam zgjedhur të ashtuquajturin patriotizëm tradicional, i cili sot vuan nga patetizmi dhe nga mungesa e realizmit.
Ja disa prej këtyre hapave.
1). Në 1999 menjëherë kur Kosova fitonte lirinë, kam themeluar FORK, Fondacionin për Rindërtimin ekonomik të Kosovës, ku bashkëpunimi me Shqipërinë ka qenë boshti kryesor. Gjetja e financimeve në tregun financiar botëror ka qenë gjithashtu një bosht tjetër i rëndësishëm
2., Unë asokohe nga pozita e ndërmarrësit, themelova Unionin e Afaristëve shqiptarë në botë në 2000.
2. Në 2004 kam themeluar SEED, Fondacionin për Bashkëpunimin ekonomik në Europën Juglindore. Isha i bindur se zhvillimi ekonomik i gjithë rajonit ku shqiptarët kishin peshën kryesore ishte ilaçi për zgjidhjen e gjithë problemeve tona historike.
3. 7 vjet më parë, një vit para shpalljes së pavarësisë së Kosovës, kur Arbën Xhaferri hidhte idenë e tij për Komunuelthin ekonomik shqiptar, unë duhet të merrja pjesë bashkë me të në atë konferencë të organizuar në Durrës nga këshilltari im Mentor Nazarko. Për një angazhim ndërkombëtar nuk mund të isha, por Banka ime, Banka ekonomike e financoi konferencën e 7 vjetëve më parë.
4. në 2011 me cilësinë e Presidentit të Kosovës bëra thirrje për krijimin e Hapësirës ekonomike të përbashkët në Parlamentin e Shqipërisë. Pra thirrje institucionale.
5.Më pas në 2013, unë e kam themeluar Lëvizjen për Unionin ekonomik shqiptar së bashku me 3 ish Presidentë të Shqipërisë dhe studiues të tjerë nga trojet tona, Union sipas modelit të vendeve nordike.
III. NA DUHET NJË INSTITUT PËR STUDIME MBARËKOMBËTARE
-Sot kur qeveritë po ndjekin këto hapa të projektuar në kohë, lind nevoja e diçkaje tjetër : na duhet një Institut i studimeve mbarëkombëtare që të projektojë gjithë zhvillimet e mëvonshme. Ne e dimë se biznesi shpesh i hap rrugët politikës, por biznesi duhet të bashkëpunojë me mendimin profesional, shkencor. Tani s’mund të ecim pa i projektuar zhvillimet. Kudo në botë, organizatat e biznesit i kanë këto Institute.
IV. NA DUHET PËRFSHIRJA E MENDIMIT TË KUALIFIKUAR TË NJERËZVE TË DIASPORËS. INSTITUTI APO FORUMI QË UNË PROPOZOJ DUHET TË KETË PROFESORË SHQIPTARË TË DIASPORËS.
Ju e dini se ne kemi një diasporë mjaft aktive mbi bazën e të cilës ne mbijetojmë ekonomikisht. E vlerësoj shumë idenë e përfshirjes në bursë të atyre kompanive të përbashkëta ku do të ketë pjesëmarrje publike. Në këtë mënyrë ne do të mund të përfshijmë kontributin e njerëzve të diasporës në mënyrë shumë të kualifikuar në ekonominë tonë kombëtare. Por sot unë kam një ide tjetër që ndërlidhet me Institutin që ju propozova. Nëpërmjet këtij Instituti ne përfshijmë mendimin e atyre shqiptarëve që janë nëpër universitetet më të mira të botës, në kompanitë më të mëdha të botës. E di që Shqipëria sot ka dhjetëra mij të rinj që kanë mbaruar studimet në Universitetet italiane. Sa shqiptarë të tjerë të shquar ka si profesorë në Universitete të tjera botërore?
Sot të marrësh pjesë në një Institut të tillë, mund ta bësh virtualisht, pa prani fizike. Ekziston një përpjekje e tillë si ajo e ALbshkencës, por neve na nevojitet një Forum shumë më i specializuar ekonomik.
V.PROJEKTET E PËRBASHKËTA.
Siç e dini në takimin e Prizrenit, unë kam hedhur ide për këto projekte :
a) krijimin e një Fondi shëndetësor kombëtar;
b) krijimin një spitali kombëtar për sëmundjet e rënda, i dhënë në menaxhim një kompanie me renome botërore; i mbështetur në një fakultet studimesh mjekësore dhe një fakultet infermerie apo shërbimesh mjekësore;
c) kompani ajrore të përbashkët ku shtetet kanë pjesëmarrje nëpërmjet aeroportit të Kukësit dhe Gjakovës dhe shërbimeve aeroportuale :
d) kompani hekurudhore të përbashkët, përfshi eventualisht dhe Maqedoninë;
e) zona të lira ekonomike panshqiptare- zona e Gjakovës duhet të jetë e shtrirë dhe në Tropojë dhe Has.
VI/ MË DUHET MBËSHTETJA E MENDIMIT TË SPECIALIZUAR.
Për këto ide, mua më duhet mbështetja e mendimit shkencor dhe e biznesit tonë kombëtar. Duhet të reagoni në mbështetje të këtyre ideve. Kështu s’do dukem si një UFO që jep ide jashtëtokësore. Unë e kam kaluar lumin. Idetë e mia për projekte të përbashkët janë produkt i eksperiencës sime ndërkombëtare, i njohjes së financave ndërkombëtare. -mua më duhet mbështetja juaj, e njerëzve të biznesit, e studiuesve për idetë e mia.
E kam problem të madh mbështetjen. E kuptoj se politika nuk do të më mbështesë, por të paktën të më mbështesë biznesi dhe njerëzit e shkencës.
Më vjen mirë që këtu në Shqipëri, unë gjej një mbështetje të madhe për idetë e mia.
Programet antishqiptare, si ”Naçertanje” e deri te ”Memorandumi” i Akademisë së Shkencave të Serbisë, për realizimin e projektit për një Kosovë pa shqiptarë, janë dëshmi e tentativave serbe për pastrim etnik.
Me përpjekjen për shfarosje dhe me gjenocidin të përgatitur para 15 viteve, plani famëkeq “Patkoi”, u promovua në Manastirin e Graçanicës, më 20 maj të vitit 1995, në deklaratën e aprovuar nga tubimi i Lëvizjes së Rezistencës Serbe, me në krye krininelin Vojisllav Sheshel, për dëbimin e 400 mijë shqiptarëve.
Me fillimin e luftës, Millosheviqi mendoi se përfundimisht ia arriti qëllimit për të realizuar planet shekullore për një Kosovë pa shqiptarë. Fshatrat e djegura, dëbimet, asgjësimi i dokumenteve të identifikimit dhe udhëtimit të shqiptarëve të dëbuar, dëshmojnë se një pjesë e madhe e shqiptarëve është llogaritur që të mos kthehej kurrë.
Kryeministri i Republikës së Shqipërisë, Edi Rama, duke pritur kosovarët dhe pjestarët e OJQ-së “Eksodi 99”.
Me luftën e UÇK-së dhe me ndihmën NATO-s, shqiptarët përjetuan kthimin biblik në tokën e tyre të djegur. Dashuria për vendin, gjuhën dhe zakonet ishte aq e madhe, sa që Perëndimi u habit nga fluksi i njerëzve që prisnin të ktheheshin në Kosovë.
15 vite pas dy qeveritë, e Kosovës dhe e Shqipërisë u bashkuam në Kukës për të përkujtuar eksodin e vitit 1999, kur drejt Shqipërisë u dëbuan dhunshëm qindra mijë kosovarë nga forcat serbe të diktatorit Sllobodan Millosheviq.
Në këtë përvjetor ishin të pranishëm edhe përfaqësuesit e shqiptarëve nga Maqedonia, Lugina e Preshevës dhe Mali i Zi.
Zëvendëskryeministri i Kosovës, Behgjet Pacolli (nga e majta), kryeministri i Republikës së Shqipërisë, Edi Rama, kryeministri i Kosovës, Hashim Thaçi. Prezent gjatë ceremonisë që u organizua në qytetin e Kukësit.
Prezent ishin edhe mijëra qytetarë që përjetuar këtë eksod në 99-të, ata ishin në Kukës për të përkujtuar njërën nga ngjarjet më të rënda që ndodhi në luftën e Kosovës.
Gjatë fjalës time në konferencën me titull: “Nga eksodi te partneriteti strategjik”, shpreha mirënjohje për kryeministrin Rama dhe autoritetet shqiptare që mundësuan përkujtimin në Kukës të 15-vjetorit të eksodit kosovar.
“Unë nga thellësia e zemrës falënderoj ato motra, ato nëna, ata baballarë, ata vëllezër që hapën dyert e shtëpive të tyre dhe lëshuan vend për njerëzit, për fëmijët, gratë nga Kosova. Ishte një bujari e paparë dhe sigurisht kjo ngjarje është motivi ynë shumë i fortë sot për të krijuar vizion për një jetesë të përbashkët. Faleminderit shumë për çdo gjë që keni bërë për popullin e Kosovës, popullin tim, vëllezërit dhe motrat nga Kosova”.
Fjala ime gjatë ceremonisë që u organizua në qytetin e Kukësit. Pas 15 vitesh përsëri bashkë ishte mesazhi i tubimit në Kukës, ku u organizua përvjetori i 15 i eksodit kosovar.
Unë i them Lavdi Kukësit dhe gjithë Shqipërisë për mikpritjen vëllazërore! Duhet ta kujtojmë historinë që ajo të mos përsëritet dhe viktima të barazohet me dhunuesin!
15 vjetori i eksodit të bashkatdhetarëve tanë që ikën nga vatrat e tyre stërgjyshore nga tmerret e luftës dhe të ndjekur nga njësitë ushtarake serbe, u përkujtua në Kukës. Është shumë mirë të mos harrojmë këtë krim të madh të konsumuar në mes të Europës në fundin e shekullit të 20- si genocid dhe spastrim etnik të shqiptarëve!
Ky përkujtim ngjan i qëlluar sot, kur për shkak të njëlloj apatie që ne kemi treguar për të dokumentuar krimet e serbëve, po ndërron statusi i viktimës me atë të kriminelit! Dik Marti dhe Karla del Ponte, kanë arritur njëfarë suksesi me ngritjen e Tribunalit të Posaçëm, vendim që do diskutohet javën që vjen.
I kam vuajtur shumë skenat e atyre krimeve megjithëse kam qenë jashtë Kosovës. Shumë familjarë të mi janë vrarë, shtëpi të tyre janë granatuar apo djegur. U mobilizova për të çuar ndihma së bashku me aktiviste të mëdha humanitare europiane në kampet e Kukësit ku qëndronin bashkëvendasit e mi, gra, pleq, fëmijë. Kam punuar për të sensibilizuar diplomacinë ndërkombëtare, kam marrë pjesë në shumë emisione të rëndësishme të mediave europiane për ta treguar tragjedinë e popullit tim.
U mobilizova për të çuar ndihma së bashku me aktiviste të mëdha humanitare europiane në kampet e Kukësit ku qëndronin bashkëvendasit e mi, gra, pleq, fëmijë.
Kukësi u bë monument i bujarisë njerëzore universale dhe mbarë bota kishte sytë tek Kukësi. Kukësi dhe Shqipëria penguan realizimin e planit të Milosheviqit, që duke nxjerrë afro gjysmën e popullsisë jashtë, mendonte se ata nuk do ktheheshin më.
Bashkëvendasit tanë që ishin afër vatrave të tyre, u kthyen menjëherë pas mbarimit të luftës dhe kjo ishte një fitore e madhe strategjike e kombit shqiptar. Mirënjohje të përjetshme për këtë vepër të madhe!
Këtu po prezantoj disa ballina të shtypit dhe medias së Tiranës që u mor gjerë dhe gjatë me zhvillimet e Kukësit, shtypi kosovar u morë fare pak e hiq detaje protokollare.
Shtypi dhe mediat e Tiranës u mor gjerë dhe gjatë me zhvillimet e Kukësit, ai i joni u morë fare pak e hiq detaje protokollare. Rama e Pacolli, ja platforma e bashkimit, ishte titulli i njëres nga gazetat ditore të Tiranës. Edhe këtu një nga titujt e gazetave nga Tirana që përcollën fjalën time nga kjo ceremoni. Të hiqen barrierat doganore ishte titulli i një gazete tjetër shqiptare, duke cituar nga fjala ime. Kosova kërkon sërish portin në Shëngjin, ishte titulli i gazetës tjetër të përditshëm.
Si zëvendëskryeministër organizova bashkë me ministrin e Ekomonisë, Fadil Ismajli dhe ministrin Dardan Gashi, që të vizitonim gjigandin ekonomik të Kosovës, Trepçën.
Bashkëbiseduam me menaxhmentin dhe minatorët për kalimin e ligjit i cili e shëndërron këtë aset në ndërmarrje publike të Kosovës.
E rikonfirmova edhe njëherë qëndrimin se Trepça nuk duhet të shitet, nuk duhet të jepet në koncesion por të ringritet dhe tu shërbejë gjeneratave të ardhshme të Kosovës.
Trepça do të jetë motorri ekonomik i Kosovës.
Si zëvendëskryeministër organizova bashkë me ministrin e Ekomonisë, Fadil Ismajli dhe ministrin Dardan Gashi, që të vizitonim gjigandin ekonomik të Kosovës, Trepçën. Aty u pritem nga menaxhmenti i këtij gjiganti metalurgjik.
Me datë 10 prill Ligji për Trepçën kishte kaluar në lexim të parë! Thash aso kohe se Aleanca Kosova e Re, krejt politika Kosovare, arritën fitoren e parë pluraliste, pasi u votua mbi bazën e bindjes personale për një ligj të rëndësishëm, atë për kalimin e Trepçës, në administrim të shtetit të Kosovës.
Ky ligj për të cilin po luftoja tash 7 vjet nuk duhej të na ndante sipas taborreve partiake, por duhet të na bashkonte për interesin e Kosovës, të minatorëve të Trepçës. Dhe kështu ndodhi. Faleminderit kujtdo që dëgjoi zërin e arsyes.
Aleanca Kosova e Re tregoi dhe njëherë se mund të bashkojë politikën që zakonisht në prag të zgjedhjeve vetëm ndahet. Tani do ja fillojmë punës që Trepça që i takon qytetarëve dhe jo burokratëve të AKP, të bëhet siç e meriton!
Pas kësaj 6 muaj më vonë, më saktësisht 8 tetor 2016, ligjin të cilin kisha punuar gjatë dhe me përpjekje serioze e dërguam në lexim të dytë në Kuvend të Kosovës, ku me 79 vota për, asnjë kundër dhe 14 abstenime, deputetët e Kuvendit të Kosovës patën miratuar Ligjin për “Trepçën”, me çka shpëtova ndërmarrjen nga likuidimi.
Por metalin metalurgjik e shpëtova edhe nga ideja dhe presioni i Beogradit që insistonte që fati i këtij gjiganti të ekonomisë duhet fillimisht të diskutohet në bisedimet Prishtinë-Beograd.
Madje, si rezultat i kësaj pakënaqësie u iniciua edhe greva e minatorëve, e cila u pezullua me një ultimatum një mujor, me kërkesën e vetme: që Trepça të mos privatizohet por të shndërrohet në ndërmarrje publike, si aset shtetëror.
E rikonfirmova edhe njëherë qëndrimin se Trepça nuk duhet të shitet, nuk duhet të jepet në koncesion por të ringritet dhe tu shërbejë gjeneratave të ardhshme të Kosovës.
Megjithatë, jo pak përpjekje janë bërë gjatë këtyre viteve që ky gjigant të ekonomisë kosovare, të vihet në funksion të zhvillimit ekonomik të vendit.
Plani im si zv/kryeministër për gjigantin Trepça, i shndërruar në projektligj, pati mbetur në sirtarët e Kuvendit, pasi që vendi shkoi në zgjedhje të parakohshme. Paraprakisht, qeveria e Kosovës pati miratuar edhe strategjinë për trajtimin e gjigantit Trepça, po sipas këtij plani.
Sot e asaj dite Ligji nuk ka hy në fuqi pasi që nevoitet të miratohet Statuti dhe ligji të fillojë të zbatohet, me çka do t’i hapet rrugë regjistrimit dhe rimëkëmbjes së këtij gjiganti metalurgjik.
Kjo nuk po bëhet nga asnjë qeveri që nga atëher.
Bashkëbiseduam me menaxhmentin dhe minatorët për kalimin e ligjit i cili e shëndërron këtë aset në ndërmarrje publike të Kosovës.
Plani Pacolli nuk parashihte shitjen, as privatizimin, as tjetërsimin e as dhënien me koncesion të Trepçës. “Trepça” do te mbetej si aset nacional parashihej ne projektin Pacolli. Vlera e aseteve te Trepçës është e papërcaktueshme (shumë e madhe). Prandaj shitja e aseteve gjeneruese nuk duhet të ndodh”, thuhet në projektin e ish zëvendëskryeministrit Pacolli për Trepçën.
Në këtë plan, në mënyrë të detajizuar parashihet edhe mënyra e trajtimit të kombinatit.“Duhet të ndodhë ndarja e minierave nga asetet tjera (pasive)” thuhet në këtë plan. Ndërkaq, asetet tjera pasive, objektet përcjellëse infrastrukturore do të vazhdonin të trajtoheshin nga Agjensioni Kosovar i Privatizimit.
Kjo ndërmarrje e përbashkët nuk do të ishte kurrsesi aksionare e aseteve të Trepçës por kjo e fundit do të kishte vetëm një kontratë ekskluzive të bashkëpunimit komercialo-teknik.
Sipas këtij plani, kjo ndarja do të qartësonte juridikisht edhe çështjen e borxheve të pretenduara.“Asetet tjera pasive te Trepçe do te mbeten në Agjensionin e Privatizimit. Me këto asete mbesin edhe borxhet e Trepçe ngase, këto asete janë stoqet qe kane gjeneruar humbje.
Asokohe kreditorët kanë investuar (nëse ka ndodh kjo)në objektet e shkritores, fabrikës së superfosfatit, akumulatorëve, asaj te pjesëve të automobilave, etj. dhe assesi ne miniera. Aty nuk është investuar asnjë cent. Nuk është e logjikshme e as e drejtë që minierat të ngarkohen me borxhe. Prandaj minierat duhet të ndahen nga asetet tjera.
Në konference për media së bashku me ministrin e Zhvillimit Ekonomik dhe Kryeshefin Ekzekutiv të “Trepçës”.
Sipas planit Pacolli për “Trepçën”, minierat do të kalonin në pronësi të “Agjensionit publik të Participimeve”. Ky agjension që do të themelohej dhe të ishte nën kontrollin e Ministrisë së Zhvillimit ekonomik. Sipas këtij plani organizatat punuese të Trepçës, si Artana, Kishnica, Stantërgu, Çula, Beloberda, Cernaci do të ndërlidheshin secila veç e veç me titullarin e ri, Agjensionin e Participimeve dhe secila veç e veç do të trajtohej ekonomikisht.
Agjensioni i participimeve sipas Pacollit, do të themelonte një kompani të përbashkët me një grup ndërkombëtar profesional me një kapital fillestar prej disa milion Euro, ku Kosova do të mbante 80% të aksioneve.
Kjo ndërmarrje e përbashkët nuk do të ishte kurrsesi aksionare e aseteve të Trepçës por kjo e fundit do të kishte vetëm një kontratë ekskluzive të bashkëpunimit komercialo-teknik.
Ua spjegova edhe minatorëve se me planin tim Kjo ndërmarrje e përbashkët (selia e se cilës do te ishte Frankfurti, Gjeneva, Toronto apo Londra) do të mbante licencat ekskluzive për eksploatimin e mineraleve te Trepçe dhe do te komercializonte këto minerale dhe do te kujdesej për zhvillimin e mëtutjeshëm te minierave.
Kjo ndërmarrje e përbashkët (selia e se cilës do te ishte Frankfurti, Gjeneva, Toronto apo Londra) do të mbante licencat ekskluzive për eksploatimin e mineraleve te Trepçe dhe do te komercializonte këto minerale dhe do te kujdesej për zhvillimin e mëtutjeshëm te minierave. Kjo ndërmarrje, sipas këtij plani do te kishte bordin dhe menaxhementin e vet.
Kjo ndërmarrje do të kishte shume përparësi se;
a) do të menaxhohej nga ekspertët ndërkombëtar të mineraleve,
b) do të kishte qasje më të lehtë në resurset monetare e kreditore,
c) do të komercializonte (financonte) çdo kontrate të lidhur me Trepçën dhe fitimet do të mbeteshin në Kosovë,
d) do të financonte teknologjitë e reja për zhvillimin e minierave në bazë të kontratave ekskluzive që ka me Trepçën,
e) do të gjente investitor për ngritjen e pjesës teknologjike që do të bazohej në materiet primare të Trepçës.
Projekti i Pacollit ishte shumë kompleks, kërkonte angazhim profesional por me vullnet të mirë ishte shumë i implementueshëm. Ne planin e Pacollit figurojnë edhe emrat grupeve menaxhuese, emrat e bankave ndërkombëtare dhe korrespondencën me to, nga më të mirat në botë në këtë lëmi.
Projekti i Pacollit parashihte edhe “rrugën evolutive të zhvillimit”, futjen e Trepçës në bursë në një periudhë kohore prej 6-8 vjet.
Këtu parashihej qe Trepça te hynte në bursën e metaleve dhe vetëm atëherë te procedohet me shitjen publike të një pjesë të aseteve (Kosova do të mbante gjithmonë shumicën e aksioneve). Shitja e një pjese të aksioneve (duke e ruajtur shumicën) do t’i sillte Kosovës miliarda euro.
Gjithashtu, procesin e trajtimit të Trepçës do ta përcillnin gjithmonë investimet intensive në miniera e teknologji metalurgjike.
Pacolli, këtë plan e pati prezantuar edhe nëpërmjet një dëgjimi publik në ambientet qeverisë së Kosovës, Ligji i ri për Trepçën i Pacollit duhej gjithashtu të shfuqizonte çdo vendim të qeveris së Serbisë të viteve 89/99.
Më 8 tetor 2016, me 79 vota për, asnjë kundër dhe 14 abstenime, deputetët e Kuvendit të Kosovës patën miratuar Ligjin për “Trepçën”, me çka kjo ndërmarrje u shpëtua nga likuidimi dhe synohej rimëkëmbja dhe zhvillimi i këtij gjiganti metalurgjik të Kosovës
