Prishtinë, 7 tetor 2009 –
Nënat që kanë të afërmit e tyre të zhdukur nga lufta e fundit në Kosovë kanë hyrë në grevë. Greven po e zhvillojnë në një stend që e kanë ngrehur në shesh. Si Presidenti i AKR-së isha personi i parë që vizitova pasditen e 7 tetorit. Askush nga institucionet nuk i kishte vizituar për t’i dëgjuar hallete tyre.
Edhe pse shëndeti i tyre po përkeqësohej, ato nuk po ndaleshin, më thane se janë të vendosura të mos i japin fund grevës derisa të gjenden eshtrat e fundit në morg. I’u premtova që personalisht do të kujdesem që kjo çështje të zgjidhej sa më shpejt, vetëm se të ndërpresin grevën.
“Për shëndetin tuaj, ju kërkoj të përfundoni këtë grevë dhe të shkoni në shtëpi. Ju premtoj se do të bëj çmos për të gjetur një zgjidhje”
E pranova se nuk është bërë shumë për këtë çështje, por premtova se do të bëjë gjithçka, por jo në këtë mënyrë, jo me grevë. Nënat greviste më falënderuan për mbështetjen që po i ofroja. Por thanë këtë herë nuk do të shkojnë në shtëpi pa kockën e të zhdukurit të fundit.
Unë shqetësohesha se gjendja shëndetësore e tyre nuk ishte e mirë. Duke u larguar me zemër të lënduar dhe dhimbje të madhe për to, u premtova se shumë shpejt do t’i vizitojë sërish për të gjetur një zgjidhje.